یک مبحث رایج در گزارشگری مالی: ارزش بازیافتنی یا تجدید ارزیابی؟ 🧐

خیلی وقت‌ها این دو اصطلاح با هم اشتباه گرفته می‌شوند، در حالی که «ارزش بازیافتنی» یک خط‌کش محاسباتی برای سنجش ارزش است، اما «تجدید ارزیابی» یک روش حسابداری!

🔹 ارزش بازیافتنی (Recoverable Amount):
یک معیار اجباری طبق اصل احتیاط. نشان می‌دهد یک دارایی در خوش‌بینانه‌ترین حالت (از فروش یا ادامه کار) حداکثر چقدر منافع برمی‌گرداند. اگر ارزش دفتری از این عدد بیشتر باشد، ثبت زیان کاهش ارزش الزامی است.

🔹 تجدید ارزیابی (Revaluation):
یک رویه اختیاری بر اساس استاندارد ۱۱ برای به‌روزرسانی ارزش دارایی‌ها به قیمت روز بازار (ارزش منصفانه). مازاد آن هم مستقیم به حقوق مالکانه می‌رود.

💡 مثال عملی (یک دستگاه با ارزش دفتری ۶۰۰ میلیون):

۱. ارزش بازیافتنی (افت بازار/تکنولوژی):

فروش نقد: ۳۰۰ میلیون | درآمدهای آتی از کار با دستگاه: ۴۰۰ میلیون
ارزش بازیافتنی: ۴۰۰ میلیون (عدد بزرگ‌تر).
نتیجه: ثبت ۲۰۰ میلیون تومان زیان در سود و زیان دوره (چون ۶۰۰ > ۴۰۰).

۲. تجدید ارزیابی (تورم شدید بازار):

ارزش روز بازار طبق نظر کارشناس: ۱.۵ میلیارد تومان.
نتیجه: ثبت ۹۰۰ میلیون تومان مازاد در حقوق مالکانه.

📌 نکته کلیدی: عدم تجدید ارزیابی، شرکت را از محاسبه ارزش بازیافتنی در صورت وجود نشانه‌های افت ارزش معاف نمی‌کند!

#حسابداری #گزارشگری_مالی #استانداردهای_حسابداری #تجدید_ارزیابی #ارزش_بازیافتنی

♦️ Channel 👉 @Acc_hr